Podczas debaty dotyczącej ACTA premier mówił do zgromadzonych per "wy" (nie per "Państwo").

Zgromadzeni do siedziby premiera przyszli w t-shirtach i wczorajszych swetrach (nie w garniturach czy chociażby w koszuli).

jakie małpy, taki cyrk.

Chiny o których czytałam w książkach już dawno nie istnieją. Ludzie starsi o dwa, trzy pokolenia mieli jeszcze okazję zobaczyć je na własne oczy. Ja, gdziekolwiek nie pójdę, widzę tylko dekoracje.
 
Jaskrawe, nieudolne zdobienia w Pałacu Cesarskim, tandeta w prawie pachnących jeszcze farbą, odbudowanych świątyniach.  Kwartały siheyuanów odnowione i zamieszkane przez nuworyszy z Chin i Zachodu, chaos zabudowań, zniszczona dawna, szczegółowo dopracowana siatka miasta.
Pekin nie ma już allure, jest tam tylko wieczna mgła i smog. Każde większe miasto wygląda podobnie: arogancko kolorowe, atrakcyjne, szybkie, monstrualne i martwe.


Przypuszczam, że ten chłoptaś myśli, że jest strasznie zabawny, bo wymyślił śmiechowe hasło. Jak dla mnie jest pozbawionym kultury bucem. 

Cała sprawa ACTA mało mnie szczerze mówiąc rusza i nie wiem czy to dobrze, czy źle. Nie znam się na tym. Jedno co wiem, to że zaszkodziła wszechobecnemu Hołdysowi. A to mnie akurat bardzo cieszy, bo jego to już znieść nie mogłam. Może wreszcie internauci spuszczą trochę powietrza z tego nadętego balona.

Ciekawy zawód: dziennikarze oburzeni, że są inwigilowani zostawiają włączoną kamerę by inwigilować innych.

A co robi dziennikarz kiedy widzi, że ktoś umiera? Biegnie po kamerę/aparat by to sfilmować/sfotografować. Grunt to materiał, co tam człowiek!

Będzie dużo linków w tym wpisie. W sumie do napisania czegoś na blogu zachęcił mnie ten wpis który zrobiła Tram_way. A właściwie to wyłącznie jeden z komentarzy, który odnosi się do artykułu z Wyborczej, o  tego: "Nie jestem śmieciem"  Tram_way pisze: "Mnie najbardziej razi przykład z umowami śmieciowymi i to, jak można próbę obrony pracowników przekuć w obronę nieuczciwego pracodawcy." Komentarz ten rzecz jasna nie dziwi w momencie, gdy czyta się o tym jak to może funkcjonować na przykład w wywiadzie w Polityce: Zmowa zlecenie.

Jednak znając wszystkie za i przeciw ja osobiście opowiadam się za neutralnym nazywaniem umów jako cywilno-prawne lub pozakodeksowe. To nie same umowy są "śmieciowe", jest to zwykłe rozwiązanie prawne korzystne dla jednych grup (np. pracujących studentów do których ja się zaliczam), a niekorzystne dla innych. Są to rozwiązania na pewno bardziej elastyczne od innych, umożliwiające dostosowanie godzin pracy do wykonywanych zadań, łączenie różnych zajęć. Nie gwarantują pełnej ochrony pracownika (zwłaszcza umowa o dzieło, warto jednak dostrzec proponowane zmiany w tej umowie).

Nie mówię, że pracodawcy nie wykorzystują rozwiązań prawnych przeciwko pracownikom. (vide: przytoczony wcześniej artykuł z Polityki). Ale też wydaje mi się, że nie należy popadać w skrajności. Zawsze znajdą się tacy, którzy naginają prawo dla swoich korzyści. Takie umowy istnieją jednak nie tylko w Polsce i są neutralnym rozwiązaniem prawnym. W miarę interesującym dla pracodawców, zwłaszcza w chwili wygaśnięcia pakietu anykryzysowego. Ciekawe też dla części pracowników. Pytanie tylko jak to rozwiązanie jest wykorzystane, jaka jest kultura i mentalność pracodawców. Może po prostu trzeba uczyć ludzi odpowiedzialności, nie tylko za siebie.

Pracodawcy to nie krwiopijcy, jak twierdzi znajoma mi działaczka związków zawodowych. A umowa to umowa. Śmieciowe to dla mnie jest zatrudnianie kogoś na czarno za połowę minimalnej krajowej pensji i traktowanie go jak śmieć.

Rozmawiajmy więc o prawie pracy i prawie cywilnym bez emocji. Dostrzegajmy za i przeciw, pomyślmy co trzeba zmienić. Ale prześciganie się w nazewnictwie nic nie da. Bo nie o nazewnictwo chodzi.

Idę sobie rano przez Centrum Warszawy, a tu nagle z wozu opancerzonego wychodzą dzielni chłopcy (rocznik przypuszczam 1990-1991) w mundurach milicyjnych i przekrzykując ogromnego generała Jaruzelskiego z telebimu, który jak mantrę, po raz 876 ogłasza dziś wprowadzenie stanu wojennego - każą mi się wylegitymować. Hahaha, jakie to śmieszne. Ale żarty fajne.

I znów to samo (co przy okazji Powstania Warszawskiego) - wygłupiamy się, przebieramy i celebrujemy porażki i chwile dramatyczne. Międlenie o stanie wojennym jest w tej chwili wszędzie. Radio, telewizja, internet - nawet na ulicach..

W każdym normalnym kraju świętuje się sukcesy, ale jak widać nie u nas.

Razem ze mną milicja chciała legitymować jeszcze trzy nie mające pojęcia o co chodzi Amerykanki. WTF??

Wrócę, jak już będzie po stanie.

Bez odbioru.