Będzie dużo linków w tym wpisie. W sumie do napisania czegoś na blogu zachęcił mnie ten wpis który zrobiła Tram_way. A właściwie to wyłącznie jeden z komentarzy, który odnosi się do artykułu z Wyborczej, o  tego: "Nie jestem śmieciem"  Tram_way pisze: "Mnie najbardziej razi przykład z umowami śmieciowymi i to, jak można próbę obrony pracowników przekuć w obronę nieuczciwego pracodawcy." Komentarz ten rzecz jasna nie dziwi w momencie, gdy czyta się o tym jak to może funkcjonować na przykład w wywiadzie w Polityce: Zmowa zlecenie.

Jednak znając wszystkie za i przeciw ja osobiście opowiadam się za neutralnym nazywaniem umów jako cywilno-prawne lub pozakodeksowe. To nie same umowy są "śmieciowe", jest to zwykłe rozwiązanie prawne korzystne dla jednych grup (np. pracujących studentów do których ja się zaliczam), a niekorzystne dla innych. Są to rozwiązania na pewno bardziej elastyczne od innych, umożliwiające dostosowanie godzin pracy do wykonywanych zadań, łączenie różnych zajęć. Nie gwarantują pełnej ochrony pracownika (zwłaszcza umowa o dzieło, warto jednak dostrzec proponowane zmiany w tej umowie).

Nie mówię, że pracodawcy nie wykorzystują rozwiązań prawnych przeciwko pracownikom. (vide: przytoczony wcześniej artykuł z Polityki). Ale też wydaje mi się, że nie należy popadać w skrajności. Zawsze znajdą się tacy, którzy naginają prawo dla swoich korzyści. Takie umowy istnieją jednak nie tylko w Polsce i są neutralnym rozwiązaniem prawnym. W miarę interesującym dla pracodawców, zwłaszcza w chwili wygaśnięcia pakietu anykryzysowego. Ciekawe też dla części pracowników. Pytanie tylko jak to rozwiązanie jest wykorzystane, jaka jest kultura i mentalność pracodawców. Może po prostu trzeba uczyć ludzi odpowiedzialności, nie tylko za siebie.

Pracodawcy to nie krwiopijcy, jak twierdzi znajoma mi działaczka związków zawodowych. A umowa to umowa. Śmieciowe to dla mnie jest zatrudnianie kogoś na czarno za połowę minimalnej krajowej pensji i traktowanie go jak śmieć.

Rozmawiajmy więc o prawie pracy i prawie cywilnym bez emocji. Dostrzegajmy za i przeciw, pomyślmy co trzeba zmienić. Ale prześciganie się w nazewnictwie nic nie da. Bo nie o nazewnictwo chodzi.